Middelburg, 2 maart 2026
Bron laatst gecontroleerd op 19 november 2026.
Memo
Van: Anneloes Kester en Ad Schreijenberg
Aan: Cor Helmendach
Inzake: Gemeente Middelburg / advies terrassenbeleid
Dossiernr.: 20250600
Datum: 19 januari 2026
In de vergadering van de gemeenteraad van 18 december 2025 heeft de raad een
amendement op het terrassenbeleid voor de situatie aan de Langeviele aangenomen. [1] Het
amendement luidt als volgt:
- Het deel van het terrassen in de winkelstraten wat zich op de vrije
doorgang/opstelruimte bevindt, conform de terraskaart in bijlage 1 tot en met 11,
opnieuw te vergunnen, mits dit deel binnen de door de veiligheidsdiensten geëiste
termijn te verplaatsen is.
- Geen nieuwe terrassen toe te staan in de winkelstraten tegenover reeds vergunde
terrassen.
Het terrassenbeleid bepaalt dat in de winkelstraten aan beide zijden een strook van twee
meter wordt gereserveerd voor terrassen, zoals weergegeven in bijlagen 1 tot en met 11.
Deze strook waarborgt een goede doorgang voor hulpdiensten. Dit betekent dat sommige
bestaande terrassen moeten worden verkleind, terwijl andere ongewijzigd kunnen blijven.
Het doel van het amendement is om geen onderscheid meer te maken tussen
horecaondernemingen met een bestaand terras aan de Langeviele en andere locaties. [2]
Daarbij wordt opgemerkt dat de terrassen mobiel moeten zijn opgesteld dat zij binnen
afzienbare tijd kunnen worden verplaatst zodat de hulpdiensten kunnen passeren.
Op grond van het bestemmingsplan ‘Binnenstad’ dat onderdeel is van het tijdelijk deel van
het omgevingsplan van de gemeente Middelburg, hebben de percelen aan de Langeviele de
bestemming ‘centrum’. Binnen deze bestemming zijn detailhandel, bedrijven, kantoren,
horeca en wonen toegestaan. Daarnaast gelden in deze straat gebiedsaanduidingen
‘relatiegebied’ waardoor het aantal horecagelegenheden is gemaximeerd. Het
omgevingsplan staat toe dat tegenover een bestaande horecagelegenheid met terras
nieuwe horeca wordt gevestigd. Ter waarborging van een goede doorgang is in het
amendement opgenomen dat tegenover reeds bestaande terrassen geen nieuwe terrassen
zijn toegestaan.
1 Amendement nummer 25-168/19.a.2.
2 In het amendement wordt de Langeviele als voorbeeld genoemd, maar het amendement heeft
betrekking op de terrassen in alle winkelstraten.
1/3
Hoewel het is toegestaan het bovenstaande op te nemen in het terrassenbeleid ter nadere
invulling van de vergunningplicht voor terrassen op grond van artikel 2.17, vijfde lid, van
de APV van de gemeente Middelburg, zien wij bij de beoordeling van nieuwe
terrasvergunningen een risico. Dit risico lichten wij hieronder toe.
| d | o n | e | o t | r w | h | e er | e k | f | t ( | w | d | e ei | n |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| g | e | w | e | g | e | rd | o | p | r | o | n | d |
| Col1 | sle | chts e | en b | Col5 |
|---|---|---|---|---|
| a n n | van een de | artikel goede openbar | 2.17, doorg e ord | vi a e |
| Col1 | Col2 | Col3 | Col4 |
|---|---|---|---|
| lid, | en a | rtikel | 1.8 |
| pen | are | veilig | heid |
een andere horecaonderneming in dezelfde straat eerder wél een vergunning heeft
verkregen voor het exploiteren van een terras buiten de tweemeterstrook die noodzakelijk
wordt geacht voor de doorgang van hulpdiensten. Bij de beoordeling van de aanvraag dient
ook te worden meegewogen dat de overbuurman beschikt over een mobiel terras en
vervolgens zal moeten worden beoordeeld of het realiseren van een terras in de
aangevraagde situatie eveneens mogelijk is.
Het weigeren van een nieuwe aanvraag op grond van de openbare orde of openbare
veiligheid achten wij in dat geval in strijd met het gelijkheidsbeginsel. De percelen zijn
immers gelegen in dezelfde straat en hebben op grond van het omgevingsplan dezelfde
bestemming. Ter onderbouwing hiervan verwijzen wij naar de uitspraak van de rechtbank
Overijssel van 16 juni 2025, [ECLI:NL:RBOVE:2025:3813.](https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI:NL:RBOVE:2025:3813)
In deze uitspraak heeft de burgemeester van Deventer een aanvraag voor een vergunning
voor het exploiteren van een terras op het looppad afgewezen, terwijl aan twee andere
horecaondernemingen eerder wél een terrasvergunning was verleend voor het afsluiten van
het looppad met een terras. Eiseres heeft in deze zaak een beroep op het
gelijkheidsbeginsel gedaan. Voor een geslaagd beroep op het gelijkheidsbeginsel dient te
worden beoordeeld:
- of de gevallen in onderhavige zaak objectief vergelijkbaar zijn en;
- of er ook sprake is van ongelijke behandeling en zo ja;
- of er sprake is van een objectieve rechtvaardiging voor de ongelijke behandeling.
In deze zaak oordeelt de rechtbank dat sprake is van objectief vergelijkbare gevallen. De
ondernemingen zijn naast elkaar gelegen en exploiteren alle drie een eet- en
drinkgelegenheid met een terras. Daarnaast beschikken zij alle drie over een eerste en
tweede verdieping die op grond van het terrassenbeleid bereikbaar moeten blijven via het
looppad.
2/3
De burgemeester heeft de vergunning van eiseres geweigerd omdat op grond van het
terrassenbeleid de bereikbaarheid van de verdiepingen moet worden gewaarborgd en het
looppad naar de toegangsdeur boven het pand vrij dient te blijven. Aangezien aan de twee
andere horecaondernemingen wél een vergunning is verleend voor het afsluiten van het
looppad met een terras, is volgens de rechtbank sprake van een ongelijke behandeling.
De rechtbank oordeelt dat voor deze ongelijke behandeling geen objectieve rechtvaardiging
bestaat en concludeert dat de burgemeester in strijd heeft gehandeld met het
gelijkheidsbeginsel (vgl. r.o. 13.6–13.7):
“Het gelijkheidsbeginsel strekt in de context van verdeling van vergunningen tot het
bieden van gelijke kansen, dat heeft de burgemeester naar het oordeel van de
rechtbank niet gedaan. De burgemeester mag bij vergunningverlening niet
willekeurig handelen en dient dezelfde regels en procedures toe te passen op
eiseres en de twee naastgelegen horecapanden. Dat is in dit geval niet gebeurd. De
burgemeester heeft niet inzichtelijk gemaakt waarom hij in het ene geval wel en in
het andere geval geen vergunning voor het dichtzetten van het looppad heeft
verleend.”
Deze zaak is vergelijkbaar met een situatie waarin een aanvraag wordt ingediend voor het
exploiteren van een terras aan de Langeviele of aan één van de andere winkelstraten. Bij
een weigering van een dergelijke aanvraag zal gemotiveerd moeten worden waarom de ene
horecaonderneming in dezelfde straat wel een terrasvergunning heeft verkregen buiten de
tweemeterstrook die is gereserveerd voor een goede doorgang van hulpdiensten, terwijl
een andere onderneming die vergunning niet krijgt. Naar ons oordeel is een dergelijk
onderscheid moeilijk te rechtvaardigen.
Belangrijk hierbij is dat van belang is dat sprake moet zijn van objectief vergelijkbare
gevallen. In de praktijk zal het bovenstaande zich eerder voordoen aan de Langeviele, maar
ook in andere winkelstraten kunnen gelijke gevallen zich voordoen.
3/3